anne-sophie

anne-sophie

Mijn weblog

Hier zijn mijn belevenissen te volgen, geschreven tegen alle regels van de Nederlandse schrijfvaardigheid in.

Kersensap en zilveruitjes

AmsterdamPosted by Anne-Sophie Thu, March 12, 2009 22:51:28

Ik zou uren kunnen schrijven over de afgelopen tijd in België… . Ik zag mijn Klassieke vrienden terug bij geroosterd brood met guacamole en Spaanse chocomoes; ik danste met Annelies, Jan Leyers en Paul Michiels op het podium van de Lotto Arena; terecht gewapend met een paraplu en mijn persoonlijke adviseuse Chloë, ging ik winkelen bij Noa Noa: een sprookjesbos vol kanten truitjes en pastelkleurige rokjes; ik at vegetarische verjaardagswalnotentaart en een Antwerpse aardbei, gedompeld in Godiva chocolade; ik mocht me fotomodel wanen voor een nacht, leende mijn silhouet aan Gentse postkaartjes; en ik wandelde met een beker kersensap in de eerste zon.

Maar mijn Belgische vakantie eindigde sneller dan verwacht, in Amsterdam wachtte mij werk. Op de trein al, ging het mis. Ik stelde vast dat mijn Nederlandse SIM-kaart de benen genomen had. De Italiaanse kaart was blijkbaar gevolgd. En ineens kon ik ook mijn Ignatius Tellis_Cabin Crew Member-badge nergens vinden. Mijn geld en de spreuk die ik in mijn laatste fortune cookie vond, lieten eventuele dieven achter.
Mij nog druk makend over alle spullen die in rook opgegaan waren, zag ik een vies zwart beest met voelsprieten en veel poten, ongegeneerd over de pasta in mijn Amsterdamse kastje wandelen. Het moest er eens van komen. Mijn Roemeense buurman spaart al een heel jaar vuilniszakken op ons balkon. Dat een van zijn huisdiertjes op een mooie dag ook bij mij op zoek zou gaan naar restjes, was te verwachten. Mijn buurman kan mij de komende dagen maar beter mijden. In ieder geval gooide ik de inhoud van het kastje weg, en haalde wat te eten bij AH.
’s Nachts zorgde mijn op hol geslagen thermostaat voor nachtmerries. Toen ik definitief wakker schrok, was het vooral zenuwachtig. Ik had een schooldirectie te interviewen over hun taalbeleid. Het is pas de tweede keer dat ik zoiets doe, en de school waar ik moest zijn, lag dit keer in een uithoek van Amsterdam die ik helemaal niet kende. Ik vertrok veel te vroeg, maar haalde het net niet. Bovendien was ik helemaal doorweekt. En ik had mijn haar nog wel speciaal met Elsève-koninginnenbrij-shampoo gewassen. Bovenop dat alles, was de directrice onze afspraak vergeten.
Gelukkig was er Bas, mijn begeleider voor die ochtend, maar ook gewoon een vriend. Hij reed me in een rechte lijn en minder dan de helft van de tijd naar huis, gaf me koffie en HEMA-kaashapjes, een boek dat ik dringend nodig had en wat goed nieuws. Bij mijn eerste interview had ik blijkbaar een “gedisciplineerde en geïnteresseerde” indruk gemaakt. En die zou mij wel eens heel goed van pas kunnen komen als de volgende stageplaatsen worden uitgedeeld. Door het afgelaste gesprek van de ochtend, hoefde ik in de namiddag geen verslagen te typen, en had ik alle tijd om op te drogen, mijn kamer te desinfecteren en boodschappen te doen.

Morgen weer werken, spannend, maar veelbelovend: we beginnen met een Hindoeschool waar de kindjes op hun verjaardag met zilveruitjes trakteren, en gaan dan naar een moslimschool, waar kinderen geen truien met tekeningen van dieren mogen dragen. Als de zon nu ook nog gaat schijnen…

Slaapwel!

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.