anne-sophie

anne-sophie

Mijn weblog

Hier zijn mijn belevenissen te volgen, geschreven tegen alle regels van de Nederlandse schrijfvaardigheid in.

Terug in A'dam

AmsterdamPosted by Anne-Sophie Sat, October 25, 2008 23:52:57

Na een rustige herfstvakantie (die alleen een handvol faculteiten in Nederland gegund is), ben ik terug in Amsterdam beland.

Gisterenavond regisseerde Brecht Oscar Wildes Salomé in het Pleintheater. Op drie minuten wandelen van mijn Amsterdamse woonst, is dat.
Wilde ik het stuk zien, had ik eerst om vier uur een trein te halen in Gent. Het zat me mee (dacht ik): ik haalde zelfs de trein van drie (die wat vertraging had). De conducteur van die trein zou bovendien speciaal voor mij Antwerpen bellen, om de trein naar Amsterdam tegen te houden.
Maar in Antwerpen: geen treinen naar Amsterdam te bespeuren. Niet de mijne, maar ook geen volgende. Technische problemen.
Ik was wel bij het handvol gelukkigen die zich als sardienen met pootjes (want rechtstaand) op de stoptrein konden wurmen richting Roosendaal. De inhoud van de trein moest ook na de overstap richting Amsterdam rechtstaan, maar geraakte met een dik uur vertraging, bezweet, geïrriteerd en moe wél tot een regenachtig Amsterdam.
Ik bleef lachen: op zo’n overvolle trein werden natuurlijk geen kaartjes gestempeld, en zo heb ik nog een gratis reis Essen-Amsterdam te goed.

Het toneelstuk heb ik dus gehaald. Cie Hatsjie en Brecht hebben het er schitterend vanaf gebracht. Het probleem is gekend: Salomé moet eenieders adem benemen met een dans. Zelfs steengoeie hoofdactrices in grote producties zijn hoogst zelden getalenteerde danseressen. Laat staan zó goed dat ze in staat zouden zijn de kern van het stuk te brengen, zoals Wildes woorden dat doen. Omdat de verleidingsdans dus bij voorbaat flopt, is het de zorg van iedere regisseur die Salomé wil opvoeren, een alternatief te vinden. Gisterenavond was die adembenemend tot de essentie herleid: verleiden. Resultaat was een langzame, sensuele scène, die mij op het puntje van mijn stoel kluisterde. Houd Cie Hatsjie in de gaten!

Na het avondje cultuur, stelde ik vast dat ik zowel mijn regenjas als mijn winterjas thuis vergeten ben. Om van mijn dierbaarste bezit maar te zwijgen: de haardroger. ‘Gelukkig’ is mijn verwarming nog steeds kapot, en heb ik met de tropische temperaturen die hier binnen heersen, steevast genoeg aan zomerkleren. Maar ook de overige somberheid is intussen opgelost: de zon straalde deze morgen, haardrogers heb je blijkbaar al vanaf 10euro en voor nog eens 10euro kan je ook 3 topboeken halen in de Slegte, dezer dagen. Er gaat tot slot niets boven het tikken van fietssloten tegen Amstelbruggetjes, na een zaterdagvoormiddag fietsen door een zonnige wereldstad. Amsterdam! Ik ben terug!

  • Comments(0)//anne-sophie.vanwesemael.eu/#post55