anne-sophie

anne-sophie

Mijn weblog

Hier zijn mijn belevenissen te volgen, geschreven tegen alle regels van de Nederlandse schrijfvaardigheid in.

Lale, you' re the best!

istanbulPosted by Anne-Sophie Wed, August 27, 2008 11:16:00

maandag - Opdat de eerste indruk van Istanbul meteen de goeie zou zijn, trakteerde Lale op een typisch Turks ontbijt. We aten op een dakterrasje met zonnig zicht op de Bosporus: honing met slagroom, olijven en tomaat, spiegeleieren met Turkse kaas en Ayran, een yoghurtdrankje waaraan ik die ochtend verslaafd raakte …

dinsdag -Wie Turkse koffie drinkt, krijgt er met de rekening ook een overzicht van zijn toekomst bij. Als de koffie op is, draai je het kopje om, een teken voor de waarzegster om erbij te komen. Opdat ze uit mijn reacties niets zou kunnen afleiden, deden we alsof ik geen Engels sprak, en vertaalde Lale. Mijn koffiedik kondigde onder andere aan dat voor januari een donkerharige man, van over zee zal komen, om een complexe situatie op te helderen. Zou ze haar Turkse neefje achter me aansturen deze kerstvakantie?

woensdag - Vandaag zijn we de Bosporus overgestoken. Met de boot die bij het openbaar vervoer hoort, maak je goedkoop de tocht naar het Aziatische deel van Istanbul. Op de heenweg ontdekte ik Leterme in de Turkse krant! Op de terugtocht maakten we een tussenstop bij de legendarische Meisjestoren. Van alle verhalen die zich er afspeelden, geloof ik het liefste de mythe die vertelt hoe Hero van hieruit Leander zag verdrinken.
Na het avondeten kochten we op een terrasje bananenthee en ijskoude amandelen.

donderdag - Ik had aardig wat zakgeld kunnen verdienen tijdens onze snuistertocht door de Grand Bazaar. Terwijl ik op zoek was naar een ring met maansteen, vlogen de schijnhuwelijksaanzoeken me om de oren. Want hoe Europees Istanbul ook mag zijn, de Turkse jeugd wil hier weg. Ook degenen die het op het eerste gezicht heel goed hebben. Ze zien hoe de regering de staat van Atatürk teniet doet en de islam opdringt, hoe Turkije langzaamaan in een nieuw Iran verandert. En dat enkel met de steun van een gigantische groep armen die in ruil voor eten met plezier een hoofddoek draagt.
Na de sombere politieke gesprekken was niemand in de stemming om uit te gaan. We kruipen in bed met een Youtube-film. Heel illegaal sinds de regering Youtube verbood. Zogezegd om anti-Atatürk video’s te bannen. In feite willen ze de pro-stemmen geen kans geven. Eten bestellen we daarbij op internet. Zowat elk restaurant (fastfood of met sterren) heeft een 24/7 online besteldienst. Ananas in schijfjes voor mij en gefrituurde inktvis met ketchup voor Lale, gratis op bed geleverd.

vrijdag - Wie blote schouders heeft, te korte rokjes draagt of het hoofd niet bedekt, wordt zorgvuldig ingepakt aan de ingang van iedere moskee. Dat dat vooral de Turken zelf zijn, verwondert mij. Lale vindt daar niks vreemds aan: “het zijn alleen toeristen die hoofddoeken dragen, hier in Istanbul”. En inderdaad een beetje ketters: in de wasplaats voor de moskee wassen Lale en ik onze besjes, een andere Turkse vult een bakje water voor de hond.
Ondertussen verwonder ik mij al niet meer over hectische en gevaarlijke verkeerssituaties (al is zelfs Rome hiertegen niks). Wat me wel nog steeds opvalt, is hoe ijzig kalm de chauffeurs onder die chaos blijven. Een hoffelijkheid waar ieder Europees land nog wat van kan leren. Nog merkwaardig: officiële bussen rijden op verzoek een halve kilometer om, of stoppen 200 meter voorbij een halte!

zaterdag - Elke straat die daarvoor lang genoeg is, heeft hier meerdere Starbucks. Dat was me al eerder opgevallen, maar vandaag vertaalde Lale de officiële mededeling op een katholieke kerk “hier komt een Starbucks, mocht iemand daartegen bezwaren hebben, bel het volgende nummer”.
’s Avonds was het tijd voor het Turkse uitgaansleven. Ik dronk water (omdat “su” de enige drank is waarvan ik de naam kan uitspreken) en op basis van wat ik onder invloed daarvan vertelde, werden de Europese jongeren “wijs” bevonden. Ik hoefde niet lang mijn best te doen om die titel te verdedigen. Na de tweede liter bier die Lale en haar studievriend op hadden, ging het (voor serieus) een uur lang over de vraag “would you rather be Batman or Superman?” Ik lachte mij te pletter, maar toen Spiderman er ook nog eens bijkwam, had ik het gehad. Ik zag ineens weer scherp waarom uitgaan niks voor mij is en was stiekem heel jaloers op al wie op dat moment in bed een goed boek lag te lezen.

zondag - Als het nieuwe Rome, werd Constantinopel destijds gebouwd op zeven heuvels. Dat ik dat aan het begin van de week charmant vond, verweten mijn arme voeten me ondertussen. Opdat ik desondanks uitgerust en wel naar huis zou kunnen vertrekken, gingen we vandaag in Luxury Stile naar de hamam. Onze hamam bleek gebouwd door Big Sinan, de architect van onder andere de Haya Sofya: door de stervormige gaten in de vijfhonderd jaar oude koepel viel het licht spectaculair naar binnen. In dit decor, een oosters sprookje waardig, werden we gewassen en geschrobd, kregen we massages en verse sapjes.

maandag - Wanneer we –door problemen in Zaventem- 4 uur later dan voorzien eindelijk boven Brussel hangen, stijgt het vliegtuig en maakt het een lus richting Keulen. Het zal de autobus zijn die ons van daar naar Brussel brengt, tegen middernacht.

  • Comments(0)//anne-sophie.vanwesemael.eu/#post45